21 Aralık 2009, Pazartesi
saat: 03:57
"Doğrularımı götürmeye yetecek kadar yanlış yapmadım bu hayatta. Çok sıkıştığım yerde boş bıraktım hep soruları . Şimdi bıraktığım boşlukların birindeyim belki de ! Kimsenin doğrusunu götürmedim ; Kimsenin yanlışı da olmadım" diyebilmeyi çok isterdim, hadi buna kandırsam kendimi ruhumu mu tatmin eder? egoyumu tatmin eder bilemiyorum. Tartışılır. Keyifli başlayan haftasonu bir pazar günü sendromuna akşam saatlerinde dönüştü. Hayata sitem etmeye çalışırken kısmet böyleymiş demiş buldum kendimi, bunları sorgulamamı sağlayan uzun senelerdir görmediğim msn'inde herzaman duran slm bile vermediğim "eski dost" diye tabir edilen ama şimdilerde hayatımda hiç önemsemediğim(önemsenmediğim) birisiyle bunları konuşmak oldu. Ben vefasızlıktan yakınırken, o konuyu daha farklı boyutlara taşımayı başardı. Uzun süredir görmem duymam bilmem dediğim bir insana karşı altta kalmak olmazdı ki; ben onun benden haksız olduğunu düşünüyorken.
Belki 20 dk onun yazdıklarını dikkate almadan yazdım. bir müddet sonra pes etti derken bittimi sıra bende dedi. Bu sefer o başladı, okudukça benim kadar haklı olduğunu anladım. Sonraki adım karşılıklı keşkeler olmaya başladı bunca seneden sonra eskisi olamazdı. Uyumama engel olan nedenleri daha sonra ayrı bir güncede yazacağım.
Hayat seninle geçinmeye çalışmaktan vazgeçtim, artık canın çok isterse sen benimle geçinmeye çalış!
