22 Aralık 2009, Salı
saat: 20:02
gün geçtikçe delilik sınırımın.ya eşiği düşüyor.yada artıyor.anlamıyorum hangisi oluyor.anlayış sadece beklediğim şey.rahat gerçek.o saçma sapan egolarımızdan komplexlerimizden çıkıp doğruyu konuşmak.iyiliğini görmek karşındakinin.evet tek beklediğim şey bu.kro olsun salak olsun.ama saçma sapan şeyler yüzünden kendini ortaya çıkartmaktan çekinmesin.fikrini söylesin.altında yatan düşüncesiyle beraber tabi.bunlar olmayınca benimde şefkim kalmıyor pek.pes etme yoluna daha hızlı ilerliyorum.elimdekiler yetmiyor mu yetiyor.ama o zaman da çok yalnız hissediyorum.yalnız hissedincede malum.motor çalışıyor.uçsuz bucaksız yerlere götürüyor beynim beni.belkide herşeyi akfamda büyüttüm.komplike bir moda ben soktum.belkide çok basit düşündüğüm şeylerin varcağı nokta.ama işte ama.hep bi ama var.daha doğrusu içine sinmeyen bir duygu var.herkes iyi olunca bende iyi olacağım sanırım.yoksa bu kavga bitmicek.hep devam edecek benim için.
lütfen tanrıya bırakmayalım bukez işi.
