24 Aralık 2009, Perşembe
saat: 22:45
dalgalar köpürüyor bir akşamında istanbul sahilinin
martılar hiç sesini çıkarmıyor, beni dinliyorlar..
sessizliğimi..
düşünüyorum da şimdi..
ya sahiden terketmemişsen beni?
terketmek öyle tek taraflı olmaz ki..
kalbimi ne ara terkediceksin?
bende kalanları nasıl temizleyeceksin,
hiç düşündün mü?
gitmiyor kokun yastığımdan, boynumdan..
ellerimdeki aroman..
aşk hiç bu kadar yoğun yaşanmamıştır,
kimse tarafından..
ne kadar kücük bir dünyada,
onca kücücük şeyler için kavgada..
Antares kıkır kıkır gülümser bize,
sen yokken de ben nefes alıyordum ya?
Gidince herşey biter sanmıştım oysa.
Hayat..Dünya bırakıverirdi dönmeyi..
Hiç bir gece sabaha ulaşamazdı ya hani.
Al işte gittin, herşey aynı..
Kaldığı yerden, serüven yolundaydı..
Terketmek öyle tek taraflı olmaz ki,
Kalbimi ne ara terkedeceksin?
Bende kalanları nasıl temizleyeceksin,
hiç düşündün mü?
Yine başka kollarda tesellideymişsin.
Cevabı hiç olmayan bir bilmeceymişsin..
Derdin de inanmazdım ya hani aşkım,
gittiğinde bir daha dönmeyecekmişsin..
Her defasında sorarım kendime,
kalmak mı zor gitmek mi diye?
Bunun cevabı çok basit aslında,
arada kalmak , mutsuz olduğunda..
Peki ya, aşkım..
Hiç düşündün mü?
Bende kalanları nasıl temizleyeceksin?
Sigaram düşmüyor artık ellerimde,
ellerinin yerine..
Yaradan varsa bir de göklerde,
Bunu da mı yazmış alnıma?
Yenilmek mi benim oyundaki rolüm her seferinde..
