25 Aralık 2009, Cuma
saat: 17:07
bir süredir kafamı kurcalıyor da sinir bozucu noktalara vardırmadan nasıl tartışmaya açabilirim konuyu diye düşünüyorum.
bir erkek arkadaşım benimle dertleşirken şöyle demişti;
".. ile ciddi bir ilişkimiz olması mümkün değil pantarei, ilk geceden verdi o bana!"
yargılayıcı olanı bile yargılayıcı olmamak için sakin sakin sordum nedir kriter, nasıl yapsaydı ciddi bakardın diye.
" kız dediğin ilk geceden verirse ondan cacık olmaz, ammaaa 2 haftadan uzun sürerse vermemesi onunla da hayatta uğraşılmaz!"
eskiden kızlar bakire mi değil mi ona bakılırdı yurdum erkeklerince. sonra modernleşmeye başladık sanırım ki bakire isteyen erkek sayısı hızla düştü. ancak bu sefer kriterler çok karıştı. hatun kişi hem işinin ehli olmalı hem de ilk kez o adamdan öğrenmiş gibi gözükmeliydi. hem mahçup hem aşifte olmalıydı. ilk geceden birlikte olmayarak namus timsali olmalı, ortalama 10 gün içinde vererek erkeğini daha fazla kızıştırmamalıydı.
kadınların işi giderek zorlaştı. bilirken bilmez gözüküp, bilmez gözükürken inceden tecrübeyi konuşturmak gerek. adam seni arzuladığında senin de adamı arzulaman, ancak ilk 10 günde hem kendi iradene hakim olup hem de onunkini zaptetmen gerek. ha tabi bu arada çeşitli şekillerde nefsinin köreltilmesini isteyecektir erkek, buna karşı nasıl bir tavır takınmalısın, senin namusun ölçülürken bunlar senden kaç puan götürür orası muamma..
ben ilk geceden beraber olmamak nasıl bir şeydir bilmiyorum. etrafımdaki kadınlara soruyorum, bilenini de görmedim.
yalnızsak, yatağa kadar gelmişse iş, ten çekiyor, can çekiyor ise
nasıl hayır der ki insan??
ha medeni medeni yemek yenir ve amerikan filmlerindeki gibi bir buseyle kapıda vedalaşılırsa olabilir.
ama ten çekimi-can çekimi varsa yine alırım adamı eve yahu!
hem devir tüketim devri değil mi?
zaman pek kıymetli değil mi?
uyuşup uyuşmadığımızı ilk geceden görüp ona göre ilişkiye yol vermek mantıklı değil mi?
cinifitli işler bunlar.
