|
26 Aralık 2009, Cumartesi
saat: 00:29
29 yada 30 oluyor.. bu hesabı tam yapamadım hiç bir zaman.. ne farkediyor ki ? sadece ondalık hanesi değişiyor.. yokluğun o kadar belli ki babacım.. eğer o gülümseyen gözlerin hala açık olsaydı, muhtemelen ben hala istanbulda olurdum.. ve kesinlikle şu an senin sesinle doğum günümü kutlardım.. "iyi ki doğdun evladım.. seni çok seviyorum!" diyen,duygulanan ve belki gözyaşlarına boğulan sesini duyuyor olurdum tam şu an.. yoksun.. yokluğun öyle işledi ki içimize.. doğmak mı ? sensiz hiç bi anlamı yokmuş.. şimdi anladım.. | ||
|
|
||