28 Aralık 2009, Pazartesi
saat: 16:41
en çok istediklerimizin esiriyizdir. severken bile. tanımsızlaşmak korkusu. önü sonu belli olmayan bir yola girmek kadar kaygı verir. oysa özgürlük adına taleplerimiz özgürlükten kaçışımızın manifestosundan başka bir şey değildir. bilmekten çok bildiklerimizi üstünü örtmek peşindeyiz. gözümüzün gördüğünde yürümek cesaretimiz kapalıyken ki koşturmamızdan daha fazla değil. neyin peşindeyizin sorusu neyin peşinde değilizin cevabında gizli. hiç bir soruyu tam ve doğru vurgulayıp kendimize yöneltme cesaretine sahip dğeiliz. hayat cesaret gerektirir bir yer de dğeil zaten. örtmekten ibarettir çok zaman her şey.
o halde sorularımızı geri çekelim. düz bir ovaya bakar gibi pürüzsüz yaşamak için...
"kimse kendi serseriliğine yargıç olamaz."
dedi bayım...
