|
29 Aralık 2009, Salı
saat: 11:46
bir sosyalist çocuktur sokak üzerinde güneş, bulut; yağmurlu ellerinde yamalı, yarım taşlı kaldırım tutar tebeşirle çizer lambasını çiçeğin bir sosyalist çocuktur sokak kanatır durur öfkesini gece yarılarının kapkara boyar yeşil gözlerini denizin ağaçlarında kızıldan bozma ekşi sarısı su gibi köpek gibi açar kendini eskimiştir çünkü üryan yerleri kitaplarda küfürlü, edepsiz bir türkü tutturur başlar sövmeye bütün tarlaların anasına sıvanmış yerlerine sızısı kaçar insanlığın hür, bir o kadar da sakat bırakılmış arka caddede ırzına geçerler gece rüyası bitmeden, sevilmiş yanlarında kayısı çiçekleri tüter kırar bütün camlarını gebe kaldığı dünyanın kim bilir o da ölür, kim bilir belki de gençken bir sosyalist çocuktur sokak kandan kına bulaşmış parmaklarına acı ağıtlı sonbahar türkülerinde. vesikalı kadın şiirlerinin şairi bir sosyalist çocuktur sokak öldürüldü dün gece, kimse görmedi. | ||
|
|
||