|
30 Aralık 2009, Çarşamba
saat: 02:38
ilk defa oLsun istedim. çok istedim. Doğru kişi dedim, bunları derken bütün hücrelerimde hissettim, yaşadım... hayatımda birinin olduğunu duyanların gözlerinin için güLmüştü. Sanki onLarda oLsun istiyorlardı. Bendeki değişimi onLarda görmüştü. "Evlilik" fikri bu sefer öcü değiLdi bana. Aynımdı! Kafasından geçen noktayı bile biliyordum. Cümle kurmadan bile anlayabiliyordum ne demek istediğini. Ruh ikizi mi dersin, eksik olan yarım mı dersin artık. Oda öyleydi işte. Doğru insandı Murteza. En doğru insan. Herşey raslantı olmazdı! Bu kadar yanıLıyor oLamazdım. Herşeyi göze aLmıştım. Herşeyi düşünmüştüm. Tanrı bu sefer benim yanımda diyorum.Sonunda "güLdü bana" diyordum. Tek bir şey atladım Murteza. En önemLi şeyi "hayatı". ben yakasına yapıştıkça o beni fırlattı attı. Ben dayak yemekten bıkmadım, oda dayak atmaktan. her işte hayır yoktur oLm. Hep her işte bi hayır var diye kandırdık kendimizi. Hep aynı fiLm be. Aynı senaryo, aynı replikler. değişen sadece kadın oyuncu. ve yine tek galip hayat biLmem kaçıncı savaşım. yine o kazandı. Artık kaybettiğim zaman güLüyorum. Sanırım yavaş yavaş kendimi kaybediyorum. İçimde patladı Lan resmen (: Doğru kişi, yanLış zaman.ne denir ki? ne diyeyim ki? hayatımda ilk defa birine git dedim. Kaç kurtar kendini. Daha fazla acı çekme. Git mutLu oL.bakma ardına. Son dakika goLünü attı Hayat.En güzeL yıLbaşı hediyesini bana verdi. Hayat:24(yirmidört) Herif:0(Sıfır) amına kodumm (: Aşgoomm bu bizim şarkımız olsun derler ya. her ilişkinin bi şarkısı vardı. Bizim de ayrıLık şarkımız var uLan (: bi şarkımız olacak kadar uzun yaşayamadık. Gitti! Bitti ... .. . | ||
|
|
||