30 Aralık 2009, Çarşamba saat: 20:33 geçen sene bugün, bir garip buruklukla doluydu içim.. okulum bitmemiş, işim yok, sevgilimden uzak, ailem hastalıklarla uğraşıyor, ben kendimi bulmaya çalışıyor idim.. sonra yavaş yavaş değişti her şey.. kısa bir dönemki sıkıntımı saymazsak eğer-ki olmamış sayıyoruz ailecek-hayatımın en mutlu senesiydi.. okulum bitti, işe girdim, sevgilimin yanına geldim, ailemdeki hastalıklar çok şükür ciddiyetini yitirdi, kendimi tam olarak bulamasam da artık işe yarıyor olmanın verdiği özgüven tamamlanması içerisindeyim... tek büyük sıkıntım ailemi çok özlemem, hepsi bu.. geri kalanı, hep geçici.. aniden çalan veya açılan kapılar, o kapıdan kışa inat giren güneş, varlığıyla huzurlardan huzurlara koşturan bir adam, her şeyimi güzelleştiren bir adam, bana sonsuz bir sabır gösteren, şefkatle bakan bir adam, taptığım adam.. hiçbir şeyi saklamadığım, tamamen açık olduğum, hep yanımda olduğunu bildiğim, varlıklarından inanılmaz huzur ve mutluluk duyduğum bir ailem, 2 annem 1 babam.. iş hayatını güzel kılan, çalışırken kahkahalar attıran iş arkadaşlarım ve "sana her şey serbest, güven tam" diyen patronum... sıcak evim, kaldırıp kıçımı yaparsam kaynayan aşım.. özetle, azıcık aşım ağrısız başım.. yarın akşam sevgilim ve annemle yeni yıla gireceğiz, bu yıldan daha güzel olması mümkün mü acaba diye düşündüğüm ve mümkünmüş gibi dilediğim yeni yıla, 2010'a... ve sonra yılın ilk günü ankaraya, ailemin yanına yola çıkacağım.. böylece, sevdiğim herkesi bir günde, her şeyin başlangıcında doya doya görüp sarabileceğim.. her şey için sonsuz teşekkürler allahım.. sesimi duyduğun, kabuslarımı sonlandırdığın ve rüyalardaki prensesler gibi yaptığın için beni.. herkese iyi yıllar... EGUSO_