31 Aralık 2009, Perşembe
saat: 23:44
Bu yıLıda fedakarlık ile sonLandırıyoruz.
Şu an Sevgilimin kollarında olabilirdim (ayrıLmış olsakta, nasıL oLuyor Lan o diye sorma)
ya da dostlarla bi barda sıçına kadar içiyorda olabilirdim.
Geçen 365(üçyüzaltmışbeş)gün 5(beş) saatte çok şey gördüm ve çok şey öğrendim. Acılar çektim, soğudum, güLdüm, ağLadım, özledim.
"Mutlu olamıyorsan, başkalarının mutluluklarına engeL oLma, onLara yardım et" diyorum artık.
Şu an oLmak istediğim yer ev değiL, ama bazen ne yaparsan yap oLmuyor işte.
SevgiLi ve dostlar kızdı eve gidiyorum dedim de. beni anLamalarını beklemiyorum. Ancak temeL taşım oLan Annemi yanLız bırakamazdım. SorumLuLuklarım var benim, birden üstüme bırakaLan sorumLuLuklarım.
hadi ikibindokuz siktir git. seneye yanına ikibinon'u gönderecem.
Değişen sadece rakamLar, gerisi yaLan.
Umudum yok,
bi beklentim yok,
isteğim yok,
hayaLim yok...
hiç bir şeyim yok...
nasıL oLsa yaşıyamıyorum hayatı. yaşarsam yaşarım, yaşamazsam da önemLi değiL.
Alıştık...
Kaderde varsa düzüLmek, neye yarar üzüLmek
mutLu yıLLar güncemkom.
ve mutLu yıLLar Murtezam
