01 Ocak 2010, Cuma
saat: 17:09
İnsan neden onu deliler gibi seveni elinin tersiye itip;Onu en çok üzeni,ağlatanı ve kaçanı isterki?
Neden böyle bir acıyı sanki eroinmiş gibi isterki kalbimiz.Hayat mı bizi böyle yaptı yoksa küçükken anlatılan masallardan mı etkilendik? Prens kızı gelip kurtarır ve sonsuza kadar mutlu yaşarlar.Tabi herşeyin bir bedeli vardır.Bu kız zamanında üvey annesinden çok çekmiştir.Bi türlü kavuşamamıştır sevdiği adama.
Neden anlayamıyoruz hayatın masal olmadığını?Ya da anlıyoruzda neden bunu kendimize bile itiraf edemiyoruz? Gelmicek o prens,gelse bile elinin tersiyle itip sana en çok acı çektirene, en çok mutsuz edene gidiceksin...
