01 Ocak 2010, Cuma
saat: 18:46
"İnsanları seviyorum. Çok değişik oluyorlar."
Bazı İnsanlar
Gelişine yaşamaya olan meylim yüzünden bugüne kadar benim de sonuna kadar destekleyip dillendirdiğim bu gerçek bugün itibariyle kaymıştır. Kaliteli bir bencillikle, bugün de dediğimiz gibi, sallamadığım ve dolayısıyla yargılayıp sorgulamadığım yüzlerce insanı seviyordum. Onlarla iyi vakit geçiriyor, onları kendi küçük psikolojik ve sosyolojik deneylerime alet ederken eğleniyor, eğlendiriyor, mutlu ediyor bazen de üzüyordum. Yani her insan gibi yaşamakla birlikte kimseye nefret beslemiyordum mesela. Nefret çok güçlü, çok yüce bir duygu, insanlar genelde değmezler ona. Neyse.
Bugün itibariyle insanları sevmiyorum. İnsanların algıları çok düşük, iqları turnusol kağıdıyla ölçülebilenleri bile var. Artık kimseye umursamamazlıktan gelen bir hoşgörüyle yaklaşmıyorum. İnsanların bir çoğunu hayatımda istemiyorum, saçmasapan yargı ve sorgularla uğraşmak istemiyorum.
Baki kalan adamakıllı kalmayı seçebilendir. Anadan doğma psikolog, ahlak filozofu ve doğrusal ukalalarla muhattap olmayacağım.
Artık sevmiyorum.
