01 Ocak 2010, Cuma
saat: 20:42
en sevdiğim yerdeyim;
ev
bu zamanların tadını neye borçluyum .
yalnızım,
yalnızlığımla mutlu oluyorum.
herkes yok hayatımda,
bir ben varım içimde
ben, ben'i sevmeyen ben
ve sen varsın
bir papatya çiçeği
bir boğaz tepesinde
ayaklar altında ezilmeyecek kadar .... yükseklerde
bir papatyam var
aslında
canımı acıtan bir ben var bende
ben'i sevmeyen
ve sen, ben olmaya can atan
ve ben,
senin ben olmana, kalan zamanı
yudum yudum içmekten
hayasızca uzak duran,
bir ben var bende
çatışmalı bütün ben'im yanlarımla
ölümüne hatta.
kapı açık sonuna kadar
kim girecek içeri
kim süzülecek
ben'im sevilmeyen alanlarıma
hinliğime en çok ....
tehlikeli sözlerimi siliyorum
her yazdığımda
biliyorum o okuyacak
okuyacak sonra canı acıyacak
sonra acı buyuyecek
acı kalacak adım
öyle çağıracak
isimler takılacak
bütün isimler uzak kalacak
sadece acı kalacak
ben'in ben'i sevmeyen alanlarında.
peace pisleşeceğim
dünya için yapacağım bunu.
keskin kılıcım yok;
olmadı,
olmayacak da insanları kesecek.
yine yalnızlığımı seveceğim
yine yalnızlık sevecek beni.
ve ulu yüce bir el tutabilir acı'yı
alır ve geri vermek üzere
zaman biçer ömrüme
nedenini bilmeden
bilemeden
