02 Ocak 2010, Cumartesi
saat: 20:13
telefonum gidince evde eski tel.imi buldum. içinden bir mesajlar çıktı ki sorma gitsin. garip oldum akşam akşam.
bir de farkettim ki sevgi dolu mesajlar almayalı çok uzun zaman olmuş, özlemişim.
hat işini de halledemedim bu arada. kurumsal hat diye şirket evrakı istiyorlar. sinir oldum. salıya kaldı bizim iş. yarın babamlar, şu imei numarasını bulsalar da p.zevenkler kullanamasalar telefonumu.
m.'ı da yine ablasına teslim ettim. şimdi evdeyim. çalışmaca. yazık o da dinlensin, sıkıldı zavallı gardiyanlıktan.
kafam karışık, canım sıkkın, gerginim, bir o kadar da rahatım. rahatlığın sebebini ise kesinlikle anlayabilmiş değilim. şu pazartesi bi geçsin de anlarız tezin etkisi ne kadarmış.
"gülşen abi yani bizim abidin, derdime bir çare..."
ahhh öyle işte.
