02 Ocak 2010, Cumartesi
saat: 22:17
devasa bir merdaneyle üzerimden birkaç kere geçmişler, iç organlarımı biftek kıvamına getirip dişlerimi yerinden sökmüşler, beynimin de yarısından fazlası bu sırada akmış gitmiş gibi. ama şu anda iyiyim. yılda birkaç kere oluyor böyle. yatakta kıvranırken yanı başında mide öz suyunla dolu bir kova kadar üzücü bir görüntü yok. ya da iğrenci de olabilir.
bundan altı yıl önce, arkadaşımın hazırlamayı beceremediği şırdandan bir ısırık aldım da gözümün önünden mezbaha görüntüleri geçti diye iş bulacağım belki de, inanıyor musun? şuursuzca uzun yazmamı olumlu karşılayan bir insanla hayatımda ilk defa karşılaştım, bunu rezervimin dolu olması olarak yorumladı kendisi. ibrahim'in de arkadaşı çıktı çocuk. onun üzerine bu akşam aradım hemen, bak lafı açılır kesin, şöyle muhteşemdir, böyle insanüstüdür diye gazı ver alttan dedim. bakalım.
gelişmeleri arda'ya anlatıyordum sonra ki benim 'o onu didi ben de bunu didim öyle olunca o şöyle didi bense o zaman böyle didim' şeklindeki üslubum karşısında sinirden gülme krizine girdi. çok uzun anlatıyormuşum. peeh.. hemen kendisine de dedim, benim rezervim dolu olm. o da bunun karşılığında bana bazı alıştırmalar önerdi.
buraya gelince her seferinde nasıl oluyorsa bir iş çıkıyor, birşeylere hazırlanmak için delicesine kitap okumam gerekiyor hep. bu sefer bu vesileyle yeni bir kelime öğrendim. mündemiç. hayat artık daha güzel.
