03 Ocak 2010, Pazar saat: 13:45 insanlar.. gülüp geçsem mi yoksa bir yerlerinizde patlatsam mı oyunlarınızı seçemedim.. her ne kadar oyun oynasanızda hep benim ufak, şirin ve sessiz bir varlık oluşuma kanıp duruyorsunuz.. kendinizi önümde dökebildiğiniz kadar döküyorsunuz.. sanki yapay iyiliklerinize kanacakmış ya da kanıyormuşum gibi.. gün geliyor kendimi göstermek zorunda kalıyorum.. sonra da suratıma bile konuşmaktan korkup kaçıyorsunuz.. halbuki henüz sadece bir cümle etmiş oluyorum.. koskocaman bir dairenin içinde dönüp duruyorsunuz.. üzülüyorum.. sıkıntılarım yavaş yavaş geçiyor..yakında tatil de başlayacak..biraz daha kafa dinleyip kendime yönelirim..gidişini de daha iyi ve sakin bir kafayla sindirebilirim..bir daha görüşmeyeceğimizden değil de hayatımdaki tek gerçek insanın tekrardan uzaklara dönmesi beni çok üzüyor.. insanlara gene dönersem.. neden dönesim var onu da bilmiyorum..ama çok eğlendim şu son iki gündür..mık mık mık..ağzınızdan kelimeler çıkamıyor..halbuki daha o ilk cümlemi bile söylemedim.. Dirge