03 Ocak 2010, Pazar
saat: 22:02
Garip seyrindeydi yine hayat. Akıp giderken sadece seyretmekle yetindim. İnsanın bazen kendi hayatına müdahale edememesi çok zor oluyor. Dün çok fazla ağladım günce. Yattığımda sabah 7'yi geçiyordu. Başım, beynim ağrıdı ağlamaktan. Balon gibi bi suratla dolaşmaktayım hala. Dünü düşünmemeye çalışıyorum. Ama bir kaç(dan fazla) kelime zihnime kazındı. Herneyse böyle işte. Belki muayyen gününe denk gelmeninde etkisi vardır. Bu kadar duygusal olmamda..
Zira bir kaç gündür başka durumlarıda kafama fazla takmış durumdayım...
Çok mu şey istedi(m)k acaba hayattan? Hiç mi hak etmedi(m)k sıcak bir sarılmayı? Hep yanlış kişiler için mi akmalıydı gözyaşları?
