03 Ocak 2010, Pazar
saat: 22:50
Ruhun bedenden kayması
Savaştan değildi o kayıplarımız
kanayan yanaklarımız
su toplamış ayaklarımız
yada takas vaadiyle masada bıraktıklarımız
hiç biri
hiç kimse
bile bile bize ait olmayanlardı
olamayanlardı
gitmek için gelenlerdi
onlar ki en ilkel zamanlarda bir birine yaklaşan kara parçalarıydı
en ufak sarsıntıda yer değiştire bilen
beklenmedik bir fay kırılmasında tamamen bir birinden ayrılan
hangi halat tutabilirdiki o iki kıtayı
yada kim kalmaktan bahsede bilirdiki
o anda susmak sanki dikene sarılmak gibi
sıkı sıkı sarılmak hemde
birini uğurlar gibi
birinden vazgeçer gibi
o iki kıta üstünde kavuşamayacağını bile bile,
birbirine doğru koşan yaralı iki at gibi
________________________________________
herkesin bir yarası vardır
düşündükce kanayan...
