04 Ocak 2010, Pazartesi
saat: 20:43
Ocak ayının degilde
ölümün vermiş oldugu bi soguk vardı dısarda.
gece sadece fenalastı diye söylenildi
dedemden biliyorum ondada böyle yaptılar.
cocukları bana bıraktılar nufus cuzdanı felan duydum
konusmalar içersinde oda lazım dediler.
dedim hayır nolur olmasın
nolur ölmesin,nolur o sefaletin prensesi iyilikler melegi yummasın gözlerini.
içimden bunları geçirdim beni aradıklarında kalbi durmustu. mudahale etmişler sabaha karsı.
bu mudahaleye ve gunler boyu suren mucadeleye sadece 4 saat daha fazla dayanabilmiş o muhtesem kadın.
izmirli kısa boylu harika gözleri ve mukemmel bi kalbi olan bu kadın aslında öz ananem olmasada cocuklugumdan beri yanında oldugum ve ona hep anane diye hitap etmemden dolayı aramızda hep anane torun ilişkisi olarak devam etti.
cok severdim onu hiçkimseye tek kötü söz söyledigini duymadım.
kimsede onun hakkında tek kötü kelime söylemezdi.
bugün bana bircok sey koydu.
işlemleri bitti fakat ögleye ikindiye yetiştiremedigimiz için defne işi yarına kaldı.
cenaze arabasında onun geldigini görmek onu omzuma alıp morga götürmek
bunları yasarken noldugunu anlayamamak
ölüm ne kadar farklı bişi ya hayatın bi anda ne kadar anlamsız oldugunu yüzüne vuruyo insanın
yasanan bu gerginliklerin kırgınlıkların kavgaların nedenli gereksiz oldugunu gösteriyo..
ceyhun abi tabuttan kefeni alıp buz gibi o kucucuk yere koyarken aldı basını öptü ananenin.
içim paramparca oldu..dayanamadım gunce.
gözümün yasını silen olmadı buda koydu bana.
tek tesellim
ibrahim dede bugün cok seviniyodur.
cunku asık oldugu kadın yanına gitti bugün
cennetin en güzel yerindelerdir hiç süphesiz.
mutluluklar cansever ailesi. hiç unutulmayanlardan olucaksınız.
torununuz volkan..
