05 Ocak 2010, Pazartesi
saat: 00:11
Nefes alamıyorum,
midem kaynıyor ve dönüyor.
kanyak ve ithal çikolata ile bastırmaya çalışıyorum hazımsızlığımı.. dolu dolu duman basıyorum bünyeye üstelik..
hazmedemiyorum.
neyi hazmedebildiğimi bilmiyorum bu da beni içine çekiyor.
solunan hava yerine ben oluyorum.
eksilmiyorum ama artmıyorum da.
ne diyordum ki ben..
cesaret mi?
ihtimaller karşısında cesur olmak?
lütfen dolunay.. beni yalnız bırak..
