05 Ocak 2010, Salı
saat: 16:20
pişman olmaktan korkup söyleyemediklerin...dilinin ucunda kalmış onca söz..
ve fayda etmeeyen son pişmanlıklar
yaşanamsı zorunlu ertelenmiş acılar
buruk ayrılıklar...
akıtılmayan gözyaşları...
engellenmiş itirazlar, haykıralamayan itiraflar
dokunamadığın bi el..parmaklarımın uçları yanarken..
ve göze alamadıklarım...!
çimde kalan bi "belki"
ayazında donakladığım bi ihanet!
ben o kanlı canlı yaşayan parçalarımın
o hep aklımda olan unuttuklarımın
içimi kemiren denetleyemediğim bi güce dönüşmelerine fırsat vermeyecek ve hüznümü çekip almaya yetebşlcek kdr çoşkulu ve umutlu bi "gülüş" için
kendi terapi seanslarımı başlatırım...!
yağmurdan soraki toprağın kokusuna aşık olabilmeyi beklerim yeniden..ve yeniden...
aslında.. hep aklımda unuttuklarım...
