07 Ocak 2010, Perşembe
saat: 19:19
Abes gelir ve yapışır heryere.Öyle bir görünür ki artık, anlamsızlık yalnız dışımızda değil, içimizdedir de!. Ani ve rezil bir duygudur abes, bir anda gelir boğazına çöker. Sonra şuur uyanır, şuur bir aslan gibi kaldırır kafasını ve şaşırır nasıl olupta kendinden başka bir şeyle kaynaşabildiğine ve abesten koparak, harekete geçer şuur. Varolmanın şartı olan eyleme hazırlık için kolları sıvar artık mühim olan eylemin kahramanca ya da caniyane olması değildir. Hür olabilmenin şartıdır şuur. İsyan, şuuru abese fırlatıştır. Yaşamak abese meydan okumaktır. Abes nihayetinde sadece bir itici güçtür.
