09 Ocak 2010, Cumartesi
saat: 01:04
28 Aralık 2009: Cincırım sabitleşti, nefes alıp vermesi zorlandı, ağzından kan akmaya başladı. İlk defa orda mızıldandı
29 Aralık 2009: Sabah okula gitmeliyim. Dönemin son dersi. Uçağa binmeyeceğim, biletimi erteletmem lazım. Cincırımı asla bırakmayacağım. Antalya bekleyiversin
29 Aralık 10:15:Umutsuzum, gözlerim yaşlı. Annemden beklediğim haberi alıyorum. Cincırımız öldü.Akşama kadar bekliyor ölüsü yatağımda. Dedemi de yatağımda kaybetmiştim. En sevdiklerim hep odamdan ölüsüyle birlikte çıktı. Akşam hızla geldim. Cincırımı gömdüm. Çok zayıflamış, yaydığı kanser kokusu kesilmiş. Son dakikaya kadar metanetini hiç bozmadı, hep sevdirdi kendini.
Yeniyıla da senin resimlerini bakarak ve yalnız girdim. Çok anlamlıydı benim için. Seni çok özledim. Herşeyimi paylaştım seninle, en yakın arkadaşımdın. Biliyorsun değil mi bizi birbirimize nasıl benzetirlerdi? Seni-bana, beni-sana...
Hep içimdesin cincırım, ilk göz ağrımsın, küçüğümsün. Seni çok seviyorum. Sen de orda beni unutma!
