09 Ocak 2010, Cumartesi
saat: 19:00
""... Yüzünü buruşturdu. sağdı daha, herşey elindeydi ipi boynundan çıkarabilir, bir süre daha bekleyebilir, kaçabilir, karakola gidebilir, konağı yakabilirdi. Dayanılacak gibi değildi bu özgürlük..."
Yusuf Atılgan / Anayurt Oteli
Şu kavramlar silsilesinin en anlatılmazı ataletmiş. Aslında tek kelime söylemeden de anlaşılabilirdi - anlaşılmıştı çünkü oradan biliyorum- ancak anlayabilecek durumları yoktu.
Yanılmamışım, bir insan bir kere pişman olurmuş hayatında gerçekten. Geri kalan her şeyin bir sebebi varmış aslında. O pişmanlık unutulmaz, ömür boyu yapışırmış insanın yakasına, geri kalan her şey yol aldıkça düşermiş.
Zaman aşımına uğramayan tek şey pişmanlıkmış yani.
Modern çağın hastalığı; atalet. Bir depresyon belirtisi. Herkes muzdarip.
Ancak bir o kadar da hoşgörüsüzlükle karşılanan şey.
Neyse, diyorum, çok ahlaktan değil de, şimdi daha özgür olduğumdan biliyorum; ders aldım uzun zaman sonra.
Aha da bunu unutmayacağım işte.
Attığım her adımdan gurur duymasam da, arkasındayım.
