10 Ocak 2010, Pazar
saat: 21:43
doğumla giydirilen hayat elbisesi bu kadar dar gelmeseydi, bilmez miydik ki zevk almasını bizde diğerleri gibi? bu kadar yükleme yapılmasaydı vicdanımıza, rahat bırakılsaydık, bilinçsizce nefes alabilseydik daha kolay olmaz mıydı?
zaman çekse pençelerini üzerimizden daha rahat yürüyebilsek diye kıçımı yırtıyorum ama bir boka yaradığı yok.
sureti boş insanlarla konuşmaktan o kadar sıkıldım, o kadar yoruldum ki. sallamasınlar artık istiyorum kafalarını anlıyormuş gibi her haltı. istediğin gibi yaz, istediğin gibi anla, istediğin gibi oku, istediğin gibi konuş ama söz konusu ruhu yüklenen bu beden, sendeki değil. anlayabilmenin sınırı var, anlatabilmemin olduğu gibi. olmasaydı diyorum bazen, nasıl olurdu? ne dil, ne parmak, ne kelimeler döndüremiyor içimdeki gezegeni. durduğu anda devreler yanıyor, dumanı kulaklarımda. ucunu bulamıyorum ki ipi çekeyim de düğüm çözülsün.
sıkkındım, sıkıldım, sıdkım sıyrıldı.
şopar schopen oğlu hauer ime.
