11 Ocak 2010, Pazartesi
saat: 13:33
Sınavların tamamının çok güzel geçtiği gün bu salak ruh halim de bitmiş olacak. Anladığım kadarıyla sınavlar yüzünden sapıtmış durumdayım. Kendimi iyi hissedemiyorum hatta berbat hissediyorum. Sınav programım güzel.
Üzerimde baskı olduğu için yapamadığım, yaptığım durumlarda kendimden nefret etmem için tüm çabanın harcandığı saf gençlik eylemlerine gelsin bu günce. Bir gün çok uzakta ve çok mutlu olacağım hissiyatına sığınmayayım artık. Ya da durup durup Ansikte Mot Ansikte filmini hatırlamayayım.
Bir de iç sıkıntıma gelsin. Geç artık ya, çok gereksizsin.
Gerçekten ama, okkalı bir şekilde CMK'ya gömüldüğüm an mutlu olacağımı hissediyorum. Hayatın tüm anlamı CMK'nın içinde sanki.
22'si gelsin, üç gün sonra Ticaret Hukuku sınavım olsun. Kolay diye 24'üne kadar çalışmayayım. Sonra 24'ünde zor olduğunu fark edip gece 4'te yatayım. Neticede yetişmiş olsun. Okula gidip sınavı olayım. Sonra dallama yeni asistanlardan biri benimle uğraşsın. Sonra eski asistanlar kopya çekmediğimi bildiği için onu sakinleştirsin. Sınav bitsin, bu günceyi hatırlayayım. İçimin ne kadar ferah olduğunu, hayatın çok güzel olduğunu ve bu güncede yazılanların iğrenç olduğunu hissedeyim. Hoş, on dakika sonra bu günce iğrenç bir günce olarak anılmaya başlayacak. Neyse, 25'inde kar da yağmış olsun. Hatta 2007'nin sonbaharına gönderme yapıp Temple of the King filan çalayım. Sınav iyi geçtiği için dünyayı kurtardığımı zannedeyim. Salak salak yürüyüp etrafa sırıtayım, insanların salak olduğumu düşünmesi hoşuma gitsin.
Sadece bu saçma ruh halinden arınayım, bürüneyim. Çok şey istemedim.
