11 Ocak 2010, Pazartesi
saat: 18:29
ben dedim ki; düşüyorum tut beni.
o dedi ki; ben sanki zaten dipteyim, hem de en derinde ve seni de aşağıya çekiyorum. nasıl kıyabiliyorum ki sana. nasıl yapıyorum bunu sana.
ben dedim ki; senin çekim gücüne karşı koyamıyorum öyleyse. hah bi de güldüm üstüne.
o dedi ki; kıymak istemiyorum sana. üzmek istemiyorum.
ben dedim ki; cehennemde yanıcaz (ki bu aptal bir dizide duyduğum aptal bir replikti, sahiden inanarak söylemedim zira inanmıyorum bile öyle bir yerin varlığına ben. cehennemimizi yaşıyoruz zaten!!!).
o dedi ki; hah! en azından orda da birlikteyiz.
sonra güldük ikimiz de. ağlanacak halimize güldük. gözümüzden gelen yaşlara rağmen güldük.
şimdi ne mi yapıyoruz?
arada bakıyoruz. karşılaştıkça bakıyoruz ya da karşılaşmak için yolumuzu uzatıyoruz. sonra bakıp sadece gözlerimizle (evet bunu sahiden başarabiliyoruz!!!) gülümsüyoruz...
başka?
hiç...
koca bir hiç...
