12 Ocak 2010, Salı
saat: 18:34
sanırım bu süreci atlatana kadar gerçekten tam bir kaltak gibi hissetmem için çaba gösteriyor. konuşmuyor, konuşmayacak.
kendi hayatımdan intikam alırken ben, başka birininkini de piç ettim. üzüntüm daha çok, haketmediğini bilmemden kaynaklanıyor. şüphelerimse hala kemirgen vaziyetteler. bu kadar kısa sürede yabancılaşmak, acıtıyor çok. kopmak kendi kararıydı, benim değil. bunca seneyi paylaştıktan sonra hayatımdan seni çıkarmam diye diye ne kadar acımasız ve bencilce davrandım, ayrılığa dayanamayacağını bile bile.
sinirlerim bozuldu, gülüyorum şu an.
şeytan, düş yüzümden. şimdi sırası değil.
ben de bu kadar acımasız olmayı haketmedim.
