12 Ocak 2010, Salı
saat: 19:51
kalbim kadar pis güncem...
farklı şehirlerdeki farklı evlerin farklı banyolarında farklı diş fırçalarım var.
hiçbir yere ait değilim.
yıllarca yaşadığım evde bile yabancı gibiyim.
sürekli yolculuk yapıyorum farklı farklı ulaşım araçlarıyla.
hastalıklı bir düşünceyle kısa uzun önemsemeden oturduğum koltuğu kendimin sanıyorum. yanımdaki koltuk boş olsa bile hiç pas vermiyorum.
sarsıntıyla uyuduğum uykunun tadı hiçbir şeyde yok.
karavan almayı düşünmem gerekiyor gibi.
farklı şehirlerdeki farklı evlerin farklı banyolarındaki diş fırçaları bana ait.
ben hiçbir yere ait değilim.
sanki üzgünmüşüm gibi olmuş yazım ancak değilim.
komik bu ve seviyorum ben bu durumu.
