|
13 Ocak 2010, Çarşamba
saat: 16:18
kendi dağımın hikayesi. bilerek ve isteyerek yönümü yönelttiğim. yürüdüğüm durduğum yerin hikayesi. hiç kimseye ait olmayan aynı zamanda herkesin olan bir yerden sesleniyorum. içimde iz olan hikayeden. içinde kalarak yazılmıyor kaçtıkların. içinden kaçıyorum. dağımdayım. yazmadayım... yalnızlaştığınız bir saatte yüzünüz düşüyor dağıma. yamacıma çarparak. pelit ağacının gölgesine düşer gibi serin... kendi dağımın hikayesi bu. birazdan kar yağacak. | ||
|
|
||