15 Ocak 2010, Perşembe
saat: 00:15
sessiz bir gemide yolculuk ederim dalgaların sesleri kulaklarımda
denizin derinliğini bilmesem de
ne iyiden ne kötüden korkabilirim
ne mutlu olmaktan ne mutsuzluktan korkarım
........
artık tek isteğim bir mesafe bir alan
bana yaşamak için
özelim için bir alan sunulması
kendime ait bir hayat
sürekli izlenmeden takip edilmeden
hakkımda korku duyulmadan
geçirebileceğim bir hayat
sürekli birilerine nerede olduğuma dir hesap vermeden
ne kadar boğuluyorum anlatmam mümkün değil
sokağa çıktığımda belki nedensiz bir yürüyüşe bile çıksam
arkamda tedirginlik bırakıyor ve rahat edemiyorum
bu konuyu açtığım zaman bile
çaresizlik gözyaşlarım dökülüyor
çok üzülüyorum dayanamıyorum hiç...
