15 Ocak 2010, Cuma
saat: 01:48
bir yanımda boşluk, bir yanımda uykusuzluk oturduk muhabbet ediyoruz. mevzu iyice derinleşti, nasıl kaçacağım bilemiyorum, uykunun geleceği yok gibi. gözüm kapıda.
anne ve baba kişilerinin benden habersiz plan yaptıklarını da öğrenmiş bulundum. ayıpladım. aslında biraz kafamı dinlerim, vazgeçtim ayıplamıyorum iyi oldu bir anlamda.
dengesizliklerini siktiğimin piçleri diye küfretmek geldi içimden ve ettim. birazdan da son sigaramın dumanını üflerken, yavşak ağız hareketleriyle seslendirmeyi planlıyorum.
arkasından da önyargı ve ahkamlarına sesleneceğim.
haydi.
