15 Ocak 2010, Cuma
saat: 23:58
daha da kimselere aşık olmam diyordum ama öyle yürümüyormuş bu işler.
bir güzeller güzeli "ne oluyor yahu" diyemeden aldı aklımı başımdan. sanki hiç aşık olmamış, hiç üzülmemişim gibi kapıldım bir anda.
aşk, çekinceler, korkular, karmaşık bir haldeyim.
bugünkü hayalim -biraz klişe de olsa- bu duyguların sebebi olan güzel, ışıklı gözlere gelsin o zaman..
mayıs ayındayız. bir cumartesi sabahı. güneşin içimizi ısıtmasına, çiçeklerin, ağaçların baharı karşılayışına yavaş yavaş aşina oluyoruz ama o bahar sevincimiz dinmemiş hala.
ondan önce kalkıyorum. gazete, taze ekmek alıyorum. ben beceriksizce ama özenerek kahvaltı hazırlamaya çalışırken o uyanıyor seslere. uykulu gözlerle gülümsüyor. allahım, kızın gözleri uykuluyken bile ışıl ışıl.. öylece bakakalıyorum. bu sırada çay taşıyor. o ise benim halime gülüyor.
radyoyu açıyorum. akşama kadar kahvaltı yapıyoruz:) ben ona hayran hayran bakıyorum, o bana gülümsüyor, gelip yanağıma bir öpücük konduruyor.
daha ne olsun ki..
