17 Ocak 2010, Pazar
saat: 11:27
tahmin ettiğim gibi zar zor uyandım, alarma gerek kalmadı ki zaten onu da titreşimde bırakmışım hangi akla hizmetse. birşeyler yemeye çalışıyorum sonra çıkıcam evden ama acaba daha mı geç bir saat verseydim diye düşünüyorum, gider kahvemi falan içer, oyalanır, hazırlanırım diyerek 1 i okeyledim ama, pişmanım çok. pazar pazar. o kadar üşeniyorumki dakika hesaplarına başladım yine. anladım ki bu ölü toprağı, bu huysuzluğu, bu bezginliği atmamın mümkünatı yok üzerimden.
hayatcığım götünü dön bana, iki çift lafım var sana.
