18 Ocak 2010, Pazar
saat: 00:18
her kış yeniden cimrileşirdi martılar...
yeniden soğurdu denizin elleri...
süt-unlara bölerdi bedenimi aşk..
hem beyaz hem unufak ederdi hücrelerimi..
serde dönmek yoktu kendi leşinden..
terketmekte bu tarumar tepeyi..
acıtan izler cebimde en beleşinden..
tutup arındırıyorum şimdi
tüm parmakizlerini bedenimden..
gülümsüyorum gökyüzüne bakıp..
m-iz-ahın miz-acı-na ters bir küf-ürle ilerliyorum terk-i diyar eşimden..
takipi iz..
akibeti sessiz..
bir birleşimden..
sana sesleniyorum halsiz bir tat dudaklarımda..
gökyüzünün yüzüne bu kez de ben tükürüyorum...
nerden tanıdım seni...
son kez geç gögsümden..
son kez bak göğünden...
gözlerimi bırakıyorum usulca avuçlarına..
ve yakıyorum yüreğine değmiş her sitemi..
sevme beni..
git..
hiç olmamış gibi..
saklayalım yürek küllerini..
ve hiç söylemeyelim yerini en güzeli...
en derini..
derdini ellerimden..
gözlerini gözlerimden..
çek ve git...
hiç olmamış gibi...
lütfen..
