18 Ocak 2010, Pazartesi
saat: 07:22
Hayatta doğru kararlar verdiğimi görebiliyorum. Bebeğimi doğurduğumda yaşım çok küçüktü ama sanırım o olmasaydı yaşama tutunacak bir dalım kalmazdı. o zamanlar intiharı bile düşünüyordum onun sayesinde yapmadım. sadece onu düşündüğüm için yapmadım. evlendikten sonra herşeyin kötü gideceğini sanıyordum. neyse ki birbirimize olan bağımız kuvvetlendi o olay sayesinde. artık herşeyin daha iyi olacağını hissediyorum. kızımla birlikte çok mutluyum o benim herşeyim. ona iyi bir anne olmak istiyorum ve iyi bir eş olmak istiyorum. bunun için de herşeyi yaparım. eşimle aramızda artık çok farklı bir ilişki var. bunu tanımlamak mümkün değil. hem bir koca, hem bir arkadaş, hem bir dost, hem bir kardeş, ve en önemlisi de o benim için bir baba rolünü de üstleniyor. sanırım benim tek istediğim buydu, baba.. o yüzden kızımla aynı kaderi yaşadığımızı düşünüyorum onun da benim gibi olmasını istemiyorum onun mutlu ve başarılı bir çocuk olmasını istiyorum. baba hasretiyle ve bozuk aile düzeniyle büyümesini asla istemiyorum. bundan sonra ipin ucu benim elimde. eşim ve kızım benim herşeyim artık
