19 Ocak 2010, Salı
saat: 13:26
uzun zaman sonra yine birikteyiz.hey şuan kar yağıyoo.ve ben anlamaya çalışıyorum ne olup bittiğini kendi içimde.bu sefer çok yormadan. ama endiişeliyim.hemde çok.günlerin geçmesini bekleyemiyorum.mutluyum sevgili hımbılımla evet ama bu korkuda neyin seni?
sanırım çok çok zamanlar geçmiş olmsından kaynaklanıyo ve ben korkuyorum elime yüzüme bulaştırmaktan yine güzellikleri.korkuyorum çünkü bu güzellik yabancılaştı bana.alışmaa çalışıyorum.biliyorumki incitmez beni,kırmaz. ama ruhum o kadar ince eleyip sık dokur olduki.. yine bahaneler üretip uzaklaşmaktan korkuyorum v hergün savaş veriyorum bunun için kendi içimde.tam göğüs kafesimin ortasında mutlulukl korkunun harmanı olan bu duygu,hersabah gözümü açtığımda yeni gün ışıklarına bir yanan gülümseme armağan ederken bana bir yandanda giriyor sokuyor beynime sinsi düşüncelerini.bu bir savaş.sadeceben ve geçmişim arasındaki bi savaş.bu sefer yenilmmek için elimden gelen herşeyi yapıyorum fazlasıyla.karar verdim.kim olduğuma ve nasıl mutlu olucağıma.ve kimle mutlu olucağıma. şimdi korkularımı yenmek kaldı bitek.yapabilirim sanırım. sevgili bunu hk ediyo ve artık bende huzuru hak ediyorum.
evet evet.bu sefer kuruntularımın beni alt etmesine izin yok!
