19 Ocak 2010, Salı
saat: 16:49
ateşe körükle gitme huyumu bildiğimden sabahtan beri müzik dinlemeye yönelik korkumun üzerine basıp açtım bir şeyler, gazı yedim, kendime geldim. sulu da olsa ince ince atıştırmaya başladı kar, biraz tıkınıp, son kahvemi de içtikten sonra makinemi alıp atacağım kendimi dışarı. ölü toprağını attım attım üzerimden şu vakitlerde, atamazsam uykuya devam ederim.
bir fırt dahi olsa nefes almam gerek.
