|
19 Ocak 2010, Salı
saat: 20:16
kendi isteğimle haberleri izlemeyi bırakmıştım uzun süre önce. her haber bülteni sonunda sinir katsayımın tavan yapmasından mıdır, bu kadar saçmalığı izledikten sonra geleceğe dair hiç bir umudumun kalmamasından mıdır yoksa insanların hala uyumakta olduğunu görmekten midir? nedir? bugün dedim ki kendi kendime: "dünyadan bir haber kaldın aç da izle şu haberleri" demez olaydım. katiller sokaklarda, konuşmaktan-yazmaktan korkmayanlar mezarlarında... teröristler baş tacı, yan gelip yatamayanlar şehit düşmüş... millet olarak uyuşturulmuş beyinlerle seks-i memnu nun gidişatına kilitlenmiş bulunmaktayız bütün bunlar olurken. içtikleri sigaranın kaç lirasının vergiye kesildiğinden bihaber milletimin tek konuştuğu bugün yağan kar. günlük hafızalarıyla hatırlamadıkları ve asla da hatırlayamayacakları cinayetler tekrarlanırken; faili meçhuller bir yana, katiller bile ortadayken ve hatta tahliye edilirlerken... hiç açmayayım ağzımı... televizyonu kapattım, bir daha açmamak üzere.... | ||
|
|
||