20 Ocak 2010, Çarşamba
saat: 10:57
Türünüzden utanır mısınız hiç?
İnsanlığınızdan?
Ben sık sık utanıyorum...
Mesela bize ait olmadığını bildiğim/inandığım bu dünyada hakim varlık olmaktan...
Yaşam alanlarını işgal ettiğimiz eziyet çeken şiddet gören tüm o canlıların karşısında...
haklarını gaspettiğimiz, boyunduruğumza soktuğumuz her canlı zincirinde...
gelecek neslimizin mirasını hacz ettiğimizde...
birde bundan farklı olanı var...
Kendi türümün kendine yaptıkları akıl havsalam almıyor... yetmiyor beynim... idrak edemiyor...
O kadar karmaşık bir o kadar basit...
Varoluştan bugüne taşıdığımız...
Vaftiz anlam kazanıyor belki de...
Binlercesiyle veya tek bir sebeple açıklanacak, açıklanmayacak, açıklanamayacak...
Ben utandım dün gene... Çok utandım...
Kafamı hiç kaldıramadım... gözlerimi hiç sağaltamadım... Kar vardı ve acı çok parlaktı...
Bir oğulun ızdırabı karşısında ben insanlığımdan utandım...
Utandım... Çok utandım...
