20 Ocak 2010, Çarşamba
saat: 13:55
Izmir'in fotograflarini gormek kotu yapiyor beni,
nerden cikti gece gece karsima o goruntuler sanki,
butun gece bornovadaydim ruyamda,
sabah gozumu acar acmaz penceremden gorunen kilise duvarlarina tosladim
ve kendime gelemiyorum hala.
Yaptigim secimlerin hemen ardindan
birileri dolduruyor boslugu.
ve ben bir sekilde ardimda biraktiklarimi
baskalarinin yasantilarindan takip etmek durumunda kaliyorum.
Belediyedeki masama yeni birisi yerlesmis,
mantovadaki evimde baska birisi yasiyor artik
eski hayatimi,
eski sevgilimin yilbasi fotograflari cikiyor karsima yeni sevgilisiyle cekildigi.
hayat ardimda biraktiklarimi,
bu yolu secmeseydim yasiyor olacaklarimi
baskalarinin hayatindan takip etmeye zorluyor beni.
Hepsi de gayet mutlu gozukuyorlar,
bir ben miyim uyumsuz olan?
Ailemi ozluyorum,
umarim ki tum keciligim bundan.
Bir haftaligina evdekilere supriz yapmaya hazirlanirken,
proje slovakya'ya alindi,
icimde patladi tum planlar.
maalesef ki bizim ortaklik anlayisimiz
projenin seyahat kisimlarina ortak olmak sadece,
ama is uzerinde calismaya gelince ortadan yok oluyoruz ustalikla.
ah be turkiyem ahhh.
