21 Ocak 2010, Perşembe
saat: 21:19
ta eskilerden biri çıkıp gelir ve sizin çoktan çıktığınız bir delikte hala dedikodularınızın döndüğünü anlatır. aradan 2 yıl geçmektedir ve hala aynı mevzular arkanızdan sizi takip eder, gizlice. telefonda yalvararak bodrumdaki evine çağıran arkadaş dediğin 'karı' zaten ailenle yaşadığın bir probleme şahit olduğu andan itibaren bunu dünyaya yayma çabası içindedir, ben dostunum böyle bir gecede sana destek olabildiğim için mutluyum demiş olmasına rağmen.
şimdi gizli gizli arkadaşımsı olan başka insanlara profilimi açtırıp hala dedikodu malzemesi çıkarmak için çabalamakta, ben bu kancıkları eklemediğim için nankörlükle beni suçlamaktadırlar. kocam nasıl biridir? eski sevgilime neden benziyordur? işin aslı eşimle daha önce tanışmış olmama rağmen benzetilen şimdi o olmuştur. ben eski sevgilisiyle yürütemediği için 'çakma'sıyla evlenmiş durumdayımdır. neden düğünüm olmamıştır? düşük mü yapmışımdır yoksa hamile kalıp aldırmış mıyımdır? tüm bunlar ne kadar pırıl pırıl sorulardır..
o lanet olası insanlardan kurtulduğuma mı sevineyim aslında başka bir çemberde iki gün önce ben lanet olası boşanmaya sebep olmakla suçlanışımla mı kalakalayım yoksa yoksa bir yenik gibi dünyaya savaş mı açayım sosyal ağlarımla? evden çıkmayışım daha ne kadar sürecek? onu da kaybedersem kim kalacak? ama gücüm yetmiyor tutup yine arkamdan edilecek tonla yeni lafa sebebiyet verecek insanlarla tanışmaya. cidden tanışmak istemiyorum artık, bezdim. hayatımdan insanları tekme tokat yollamış olsaydım daha iyi hissederdim, ben erittim kapana kapana. yine de özgür hissetmiyorum. onlar. kim onlar?
hayatımı şu simsteki gibi sosyal ne bileyim açlık vesaire tablolarında sosyal'i hep düşük buluyorum. en yüksek, hatta filmvari popülerliğimde ki bu benim lafım bile değil, bir ton abuk subuk dedikodu malzemesi olmak ve yanısıra sokaklarda yanımdan arabalarla dönüp dönüp camlardan sarka sarka küfür yemek benim tatminsel popülerliğim değil. yine de kapanmak hala bana göre değil, haftada en az 1 kişiyle tanışmadan olmaz felsefesinden uzak dur insanlardana erip, şimdi en ufak bir tavsiyeye sıkıştığımda kafamın içinde çözmeye çalışıyorum. tonlarca sorum var ve bir arkadaşıma danışmak gibi bir lüksü kendimden hiddetle esirgiyorum. en azından malzeme vermemek daha rahat. hem de çok daha rahat. zamanında bolca vermişim yetmiş de artmış onlara belli oldu.
gizlice profil incelemek ne ya, sığ kardeşlerim benim.
