23 Ocak 2010, Cumartesi
saat: 15:12
tarif edecek herhangi bir kelime bulamadığım için yazamıyorum ne kadar berbat hissettiğimi. en azından bunu dile getirmeliydim.
3 gündür varlığımı kovalayan düşüncelerim ve hislerim yüzünden aşağılık hissediyorum kendimi. kendi düşen ağlamaz mı? öyle bir ağlar ki.
lanet olsun böyle endişeye.
kadıköy' e geldim. geldiğimden beri camdan bakıyorum, harika kar yağıyor. biraz daha seyredersem nur yağıyor sanıp imana gelirim diye korkuyorum.
her biri ayrı dokunuyor ruhuma. neyseki biraz huzur verdi, dingin vaziyetteyim.
biraz daha güçlenip, işime döneyim. nasıl olacağı meçhul.
biraz mana?
çürük ve akışkan bir ruhun saçmalıklarından kime ne.
sana ne?
