24 Ocak 2010, Pazar
saat: 00:56
not:masoloji öykümün ikinci bölümü.
Yağmurlar başlamıştı derinden,ıslak bir rüzgar çarpıyordu pencerelere.kültablaları dolmuş,çarşalar karışmıştı gecenin nefesine.Geç kalınmış bir kahvaltıya yenik, üçbeş sözcük kalmıştı katıksız bir avuç ayak izine."Kapanan bir kapının sesiydi şimdi arda kalan insanlığımızdan" dedi içinden kadın..
Yastığa dokundu yeniden mermer teni.
Nasıl da güzeldi kadın,saçları geceydi gözleri bir yıldız geceye aşık.Dudakları tüm güzel çiçeleri içerdi her öpülüşünde.Kalçaları baştan çıkmaya hazır bir şarkıydı dillendirilmeye meyilli,bacaklarına doğru akardı nakaratları,haykırırdın çığlık çığlığa.Demlenirdi her defasında tenin.. dokundukça kadına,bağlanırdı çözülmez düğümlerle bedenin..
Adam da aynı hislerle sevmişti kadını,aynı şarkılarla dillendirmişti tenini.Sorgusuz sualsiz bir sevinin her zamanki hikayesiydi bu kasıklarına inen.Ama başkaydı bu sefer,bu göz,bu ses,bu dudaklar ve bu sevişmeler.Renklere vurmuştu başta sebebini,değildi aslında.Bir sabah kadının onun yüzüne bakışını anımsadı.Mühür gibi kaldı bu bakış bebeklerinde.Kadın fısıldadı ardından iki yorgun sözcük, hecesine küskün bir kederle.
"bitti hoşcakal."
"Peki." dedi adam.Neden dediğini bilemeden,"olurmuydu böyle şey" dediğinizi duyar gibiydi ağlayan periler.Ama olmuştu.İzin vermişti adam kadının gitmesine.Teninden başka herşeyine dokunabileceğine sandığı adamdan vazgeçmeyi istememişti aslında kadın.Ama ya var ya yoktu onun mayasında.Bir varmış bir yokmuş masallarından uzak bir kente öteledi mutluluğu kadın..geldiği gibi bir gün debeleyişinde,sessizce çekti ve gitti.
Adam araf,adam yalnız ve kül dolu,kısılmış bir sesle dillendirirdi ismini bahçesinde,adam nafile çekimli bir fiil..Kadın isimden türemiş bir yüklem dimağında, "güzeldi." Dudaklarından dökülen yitirilmiş bir çiçek tınısıydı, toprağına kırık...
Kadın resimli bir kitaptı şimdi,sözlerinin tasavvurlarının aklı balig,yazdıkları görüntüsüne yenik, renklerini bir türlü tutturamamıs,bulamamış masal kahramanlarının siluetleri yaban,yarım kalmış bir nefesti,bir masal perisiydi o masalına küs,küskünlüğüne muzdarip..
Ucuz bir sulubaya resimdi aşk tüm renkleri birbirine girmiş,renk menk yoktu artık heyhat,anla artık,
aşk tek kişiliktir...
