26 Ocak 2010, Salı
saat: 19:18
son günlerde kendimi hiç sevmiyorum günce.
böyle ufacık şeyleri sorun eden,sürekli canı sıkılan buna rağmen hiçbişey yapmak istemeyen bi insan haline geldim.ne istiyorum bilmiyorum.bişeylere kızıyorum,isyan ediyorum hiç istemesemde ama sonucunda ne istiyorum hiç bilmiyorum.günler habire geçiyor sorumluluklarımı yerine getirmiyorum.bencilim.bi yalnızlık hissi var,neyle geçer onuda bilmiyorum..
ders çalışmam lazım ama ben tembelliği seçiyorum.sorumluluğumu yerine getirmemek daha çok canımı sıkıyor ama ne zaman masanın başına geçsem sinirimi bozan herşey beynime üşüşüyor.tatminsizim ben.açgözlüyüm günce.en ufak bişeyde depresyona giren,kendinide çevresindeki insanlarıda mutsuz eden zayıf biriyim.sevmiyorum ben kendimi..
dün msn de s. ile dertleştik baya.önce o anlattı önerilerde bulundum falan..sonra sıra bana geldi.birasz bahsettim işte,kötü hissediyorum ıvır zıvır.biri olduğunu anladı.allahım bu ne merak illaki ismini söyle diye tutturdu.sonra sen korkuyosun dedi.adının o kişiyle anılmasından dedi.ne alakası var falan dedim ama haksızda değil.tabiki korkuyorum.aşk ve nefret arasında sıkışıp kalmışım.bi yandan unutmaya çalışıyorum.bi yandan kızıyorum.bi yandan neden hep ben diyorum.en azından bi süre mutlu olmaya bile hakkım yokmuydu.bukadar kısa zamanda üstüste geldi olaylar..ve yine yaraları sarmaya çalışıyorum sabırla,umutla..neye tutunacağımıda bilmiyorum günce.tutunacağım şey bi kişi değil artık.ne zaman bi insana yaslansam mutsuzluk,hayal kırıklığı,karmaşa geliyor ardından..evet kendi kendime mutlu olmalıyım,birine ihtiyaç duymamalıyım diyorum.bunu becerebilmek içinde çaba harcıyorum.beceriyorum da..ama hiç beklemediğim bi anda yine kapılıyorum.kapıldım gittim işte..ve sonu yine hüsran..sabır diyorum,sabır mı? neye sabır?
en nefret ettiğim şey kendine acımaktır.yaptığım ne kendime acımak.
buda kendimi sevmemem için bi sebep değil mi?
bu çöplüğü temizlemem nekadar zaman alacak?
bişekilde yönümü bulmam lazım ama bunu yapabilmek için güce ihtiyacım var.tutunabilmem lazım.neye? nasıl? bilmiyorum günce.sahip olduğum şeylerin farkındayım ama bunlar bitürlü içimdeki boşluğu doldurmuyor.kaybolan güvenimi,inancımı tamir etmiyor..yalnızlığımın çaresi olmuyor.
beklemem mi lazım günce,neyi beklicem? sabretmem mi lazım? ne için..
umudu yitirmemek lazım ama ben artık ne için umut edicem bilmiyorum.kendimi yeniden sevmem lazım belki,nasıl yapıcam bilmiyorum.
bilmiyorum günce..
