28 Ocak 2010, Çarşamba
saat: 00:22
"biraz kestireyim, sonra devam edeceğim" dünyanın en büyük yalanıdır, en büyük efsanesidir, o büyük gaflet uykusundan uyanan olmamıştır, o uyku ki bütün hücrelerine nüfuz ederken bünyenin, göz kapakları ağırlaşır, beden kendini salar, sanki karşı koltukta oturan birisi elinde zincirli bir saat, sallamaktadır, gözler saati takip ederken kafa yavaşça düşer sonra aniden irkilir insan fakat ne mümkün uykunun dehlizlerine girmiştir bir kere, bu yolculuk sabah alarmına kadar devam edecek, o meşhum sese uyanan bünye yataktan sıçrayıp akabinde "nerdeyim" ve "saat kaç" hatta bilinçsizlik durumuna göre "ben kimim" sorularıyla zihnini meşgul edecektir, sonrası ise koskoca bir pişmanlık ve bir yaşanmamışlık hissi, parmak uçlarında bir uyuşukluk, gözlerde bir "olan oldu artık" bakışı...
uyuma lan kalk kahve yap!
