28 Ocak 2010, Perşembe
saat: 09:15
Hayatımı binbir gece masallarına çevirmeye karar verdiğimden her gün biriyle buluşuyorum günce. Fakat genel olarak çorak bu ülke günce, aha da tespitim bu. Mıyır mıyır konuşan oyuncular, kedi gibi avukatlar, sürekli yere bakan mühendisler, kırıtıklar, ilgisizler, hayatını anlatan veterinerler, şişman mıyım ben şeker diyen genel müdürler... Portföyüm zenginleşiyor. Fakat kendileri kahramanım olacak kitaplarımda bilmiyorlar. Ahh söylemeyi unuttum günce. Hikayelerimden birini 300-350 sayfalık bir romn yapıyorum. Yayınevi de buldum, yabancı bir isimle basıılacak falan(Canıtın ismini gördünüz mü tamamdır :P). Bir de bakmışsın günce aşk romanlarının unutulmaz yazarıyım :P Canan Tan olup yağacağım gökyüzünden insanların üzerine :P
Kaktüsümdeki çiçekler beni çok fena mutlu ediyor.
