28 Ocak 2010, Perşembe
saat: 17:42
eskilerle karşılaşmayınca değişim anlaşılmıyor. eskilerden birine yazdım az önce. yazarken tanıştığımız zamanlardaki sesimi hatılardım. onların neredeyse oryantalist bir yaklaşımla bana yaklaşmalarını. o zamanki iyi niyetlerinden şüphem yok elbet. nasıl yaklaştıklarını elbette onlar da bilmiyorlardı benim gibi.
buradan bakarak söyleniyor bunlar. şimdiden.
o zamandan bu zamana mesafe kat etmiş mi sayılıyorum şimdi. daha yolun başında gibi hissederken. eksiklik kötü şey. bunu abartarak hissedenler içinse çok büyük kötülük.
öğle yemeğini akşama erteledik bakalım akşamdan ses çıkacak mı? çıkan ses nasıl gelecek kulağa? bir kıpırdanma olacak mı bakalım?
bakalım!
