28 Ocak 2010, Perşembe
saat: 22:03
kadın var, bir de adamlar, bir adam ki yok dünyada belki de onun kadar iyi niyetlisi, kadına karşı duyguları samimi, çıkıyor bir gün dayanamayıp kadının karşısına diyor böyleyken böyle, anlatıyor kadına hissettiklerini, kadın şaşkın düşünmemiş bu şekilde, "ama" diyor "aynı değiliz bu konuda", adam anlıyor, uzatmıyor lafı, "anlıyorum, ama bozulmasın aramız devam edelim eskisi gibi" dökülüveriyor ağzından, kadın nasılsa "tamam" diyor bu sürüncemeye..
kadının "ama"sına gelince..
birşey olmayacak, limit sıfıra gidiyor, kadın inatla diyor ki sonuç diye birşey yok, benim ne hissettiğim önemli, varsın eşleniği olmasın, onda kendimi buluyorsam sorgulamaya gerek yok, kadın hep burnunun dikine, hep duyguları oluyor onun pusulası, duyamadığını yaşamak istemiyor, yaşadığını da her hücresiyle yaşamaktan vazgeçmiyor, kadının zoru var aklından.
