30 Ocak 2010, Cumartesi
saat: 02:27
Bir yandan sevgililerimi düşünüyorum bir yandan gayrimeşru sevgililerimi..
Yaklaşımlarına,paylaşımlarına,sevgilerine,arzularına,verdikleri değerlere bakıyorum..Nedense gayrimeşru sevgililerim beni daha çok seviyor değerimi daha iyi biliyor ve kendimi gerçek anlamda (sevgi ve kişilik olarak) özel hissetmemi sağlıyorlar..
bu nasıl bir dünya böyle ya..neden bu şekilde bir karmaşa var..Anlam veremez durumdayım şu an..
Bugün bana verilen değer olağan üstü idi..Ve hayatımda gerçek anlamda var olan insana bakıyorum, onunla olan ilişkime bakıyorum bugün bana söylenenlerin hiçbirini ondan duymadım ben..
Kalbim bir garip çarpıyor..Keşke sahipsiz olsaydı ve benim olsaydı gibi saçmalamaya bile başladım düşüncelerimde..
Bugün hissettiğim huzur tarif edilemez bir şeydi..
Benim için kalkıp İstanbul'dan geldi sadece benimle 1-2 saat geçirebilmek adına hemde..Ona sarıldığım an onu ne kadar da çok özlediğimi hatırladım,hiç böyle ummuyordum açıkçası..
Gözlerine bakamadım adam gibi..Sadece sarıldım,sevdim,öptüm..Konuşamadım bile..
Ve sonra gitti..Ayakları gitmek istemiyordu ama zorundaydı..
Şimdiden özledim garip bir şekilde..Keşke onunla uyuyabilse idim bugün..
Onun da benim de sevgililerimiz var ne kadar boktan durumlar..
Canım sıkkın..Çok sıkkın hem de..Ne olacak sonrasını kestiremiyorum..Kopabileceğimizi zannetmiyorum..İyi ki uzakta..İyi ki..
saat: 02:48
Yine ağlamaya başladım işte..Bok gibiyim bok!
saat: 02:49
I'm sick of building castles in the sand!!!
